Чыдармын

Күзләремне ачып, җиргә төшәм.


Көтмәгәннәр икән,



Ашыктым.


Ышанмаган кешеләрне, ахры



Ышандырып ардым,


Талчыктым.






Үзем үргән өмет җебенә тик



Басып барам бүген


Һавадан.



Ә син көлмә, дустым, егылсам да


Үз юлыма менәм —



Яңадан!






Хыялларның читтә очкан чагы,


Таянычым хәзер —



Чынбарлык.


Күзләр генә ялгыш күрә, бугай...



Ә яшәеш үзе —


Чыдарлык...






Тамак кипкәч кенә казымыйлар,



Җир катламын ярып,


Коены.



Таштан салсаң атлар юлларыңны,


Егылганда булыр



Кыены.


...Бүген тагын искә төшералмыйм



Төнлә күргән сәер


Төшләрне.



Өргән эткә игътибарың бирми


Атлый бирсәң, әгәр —



Тешләрме?






Максатыма таба барган чакта


Яраланса әгәр



Тезләрем,


Минем юлның күрсәткече булыр



Шул сынауның канлы


Эзләре.






Яшьләремне бик күрәсең килсә,



Юкка тырышасың —


Чыгармыйм.



Күңелемнән бүген үксесәм дә,


(Ходай ярдәменнән ташламаса)



Мин чыдармын әле,


Чыдармын.