Ә бер дүшәмбедә

Май башланды...

Ахшам алды иде. 

Нидер эчтән өзелде дә

Тезген-түшәмнәрне 

Көзге яңгырларга тикле

Читкә этте.

Җете яшел тәрәзәләр,

Сәдәпләре төшкән күлмәк төсле,

Гел җилбәгә.

«Әгәр»ләрсез генә, 

Әйдә,

Йөрәк-таудан сөрән-дәгъва:

Яшисе килә! 


Иләсләнеп йөри, 

Кыяр-кыймас булып,

Болыт,

Һавадан яшь исе килә,

Фаразларга, фарызларга каршы

Әллә нидә бер

Яшисе килә!


Һәр йотымын тоеп кына өлгер —

Агач кашык мөлдерәмә тулы, 

Намазлыкка — каеп чиккән сөлге, 

Сөлгеләрдә — Әни кулы.


Әни, безгә шундый зәхмәт тигән,

Үтмәсен дип, син дә келәү келә,

Тезгеннәрне өзәр исәрлек бу, Әни,

Май башланды исә, мең яшисе килә! 

Нет комментариев. Ваш будет первым!

← Назад